Pasodoble

Saturday, February 6th, 2010

Któż z nas zna ostry taniec wymagający szybkich, gwałtownych ruchów opowiadających pewną historię? Pewnie nieraz każdy z nas oglądając programy związane z tańcem, oraz różne konkursy, czy turnieje widział taniec o nazwie pasodoble. Wywodzi się on z Hiszpanii i jest on symbolem corridy. Dokładnie rzecz biorąc tancerze za pomocą ruchów, gestów i strojom opowiadają jej historię. Tak więc tematyka tego tańca związana jest z walkami z bykami i składa się z kilku części. Pierwszą częścią jest rozpoczęcie tańca, które symbolizuje wejście na arenę. Następnie rozpoczyna się już sama walka z bykiem i zabicie go. Koniec natomiast to szczęście z powodu zabicia byka i parada po tym, iż udało się zakończyć rozpoczętą walkę. W tym tańcu jednak dominującą osobą jest partner. Pełni on także rolę torreadora, natomiast jego partnerka odgrywa przeważnie rolę byka lub matadora. Między tancerzami nieraz powstaje napięcie, które wraz z dalszymi figurami wzrasta a także pomaga we wprowadzeniu oglądających w odpowiednią atmosferę. Wpływa na nią także charakterystyczna marszowa muzyka. Ten bardzo widowiskowy taniec nieraz wymaga od partnerów umiejętności wyrażania emocji, a także zbudowania odpowiedniego nastroju i utrzymania pięknych sylwetek.

Walc angielski

Saturday, February 6th, 2010

Walc angielski to także jeden z tańców towarzyskich i jest on odmianą walca. Powstał on na początku dwudziestego wieku około 1910 roku. Pochodzi on z Anglii i jest połączeniem wirowego, szybkiego walca wiedeńskiego i amerykańskiego tańca, który jest powolny i nazwany został bostonem. Jest to klasyczny taniec pełen gracji i różnych wariacji. Dużą uwagę zwraca się tam na ruch pary, który powinien być wahadłowy, opadanie i unoszenie w różnych pozycjach. Bardzo dużą rolę odgrywa też sposób trzymania się partnerów. W trakcie trwania tańca nie powinien ulegać on zmianom i cały czas powinien być stały. Mimo nauka walca angielskiego nieraz sprawia dużo trudności tak naprawdę w rzeczywistości jest on dość prosty do nauki. Przeważnie jest on określany jako taniec wolny. Jednak znacznie obciąża on stopy podczas figur, w których są akcje unoszenia. Zatem tancerze nieraz się przy nim męczą, szczególnie w momencie nauki, gdyż nie mają jeszcze bardzo dobrze wyćwiczonej kondycji. Od tancerzy wymaga się płynności, lekkości i tego aby ruchy nie były zbyt mocne i ociężałe. Para powinna falować i bez żadnych przeszkód poruszać się, wręcz sunąć się po parkiecie. Tak więc walc angielski to piękny klasyczny taniec, który na turniejach tańczony jest jako pierwszy.

Jive

Saturday, February 6th, 2010

Na czym tak naprawdę polega Jive? I skąd się on wywodzi? Tak więc jive to taniec, który powstał w Ameryce po roku 1910. Jest on tańcem towarzyskim, który na początku tańczyła młodzież o czarnym kolorze skóry i pochodziła z Harlemu. Polega on na wielu elementach dynamicznych powiązanych z akrobacjami, rożnym przerzucaniem partnerki przez barki, czy podrzucaniem do góry. Jego historia także jest ciekawa. Wraz z żołnierzami z ameryki do Europy przybył taniec, który początkowo nazywał się jitterbug. Jednak nie wzbudził on wśród ludzi zaufania i nie spodobał się im. Wręcz przeciwnie ludzie czasami byli wręcz przerażeni i dlatego też postanowili pozbawić bo elementów akrobatycznych. Tak też powstał tam i narodził się nowy gatunek o nazwie jive. Jest to taniec bardzo męczący, gdyż wymaga wiele szybkich i dynamicznych ruchów od tancerzy. W związku z tym na konkursach, czy turniejach tańczony jest on jako ostatni. Jego figury są naprawdę ciężkie i męczące. Wymagają szybkich ruchów ciała i tego, aby nasz ciężar ciała utrzymywać ciągle z przodu a nie z tylu. Taniec ten podobny jest nieraz do rock and rolla lub swingu, gdyż w jivie też używane są kopnięcia, podskoki, przyspieszenia i dominuje duża dynamika. Tak więc jive to taniec dla osób ze znakomitą sprawnością fizyczną, lubiących szybkie ruchy.

Samba

Saturday, February 6th, 2010

Jednym z tańców towarzyskich jest samba. Samba to latynoamerykański taniec, który wywodzi się z Brazylii. Wielu z nas nieraz mogło zobaczyć na czym taniec ten polega oglądając bardzo słynny karnawał w Rio de Janeiro. Tam na ulicach wielu tancerzy go tańczy, gdyż jest on jedną z głównych atrakcji w tym regionie. Jego korzenie związane są prawdopodobnie z Murzynami. To oni tańczyli go jako pierwsi w kółko. W Ameryce rozpowszechnił się on natomiast dzięki niewolnikom, którzy tam przybywali do pracy, a także dzięki osobom, które tam przybywały w innych celach. Europa jednak dopiero po zakończeniu drugiej Wojny Światowej zwróciła na niego uwagę. Wcześniej nie wzbudził on większego zainteresowania wśród ludzi. Osoby energiczne, lubiące tańce szybkie z różnymi wariacjami i dodatkami powinny spróbować swoich sił właśnie w tym rodzaju tańca. Tancerze muszą poruszać całym swoim ciałem, tak jakby ono falowało. Ważne są tutaj przede wszystkim biodra. Samba podobnie jak rumba jest tańcem miłosnym. Nieraz nazywana jest tańcem kochanków, gdyż ruchy tancerzy wyrażają wiele uczuć i są intymne oraz erotyczne. Tak więc samba to piękny, romantyczny i dynamiczny taniec, w którym mężczyzna i kobieta odgrywają bardzo dużą rolę.

Cha-cha

Saturday, February 6th, 2010

Kolejnym znanym nam tańcem nieraz tańczonym na turniejach, czy konkursach jest cha-cha. Jest on zazwyczaj tańczony jako drugi z tańców latynoamerykańskich. Jednak nie zawsze, gdyż nieraz jest tańczony jako pierwszy. Jest tak w kategorii, gdy tańczą pary zawodowe. Cha-cha to także taniec, który wywodzi się z Kuby. Ciekawostką jest jednak to, iż został on stworzony przez Brytyjskiego mieszkańca. Historia jest bardzo ciekawa. Kiedyś brytyjski nauczyciel tańca postanowił iż odwiedzi Kubę. Tam zauważył, że Rumba znacznie się różni od tej, którą on zna. Widział wiele innych kroków, które tutaj nie były znane. Dlatego też, po powrocie do swojej ojczyzny zaczął on używać tych kroków, których tam zobaczył. Tak też dzięki niemu z tych wszystkich dodatkowych kroków został stworzony nowy styl. W roku 1953 został on uznany jako nowy styl taneczny cha-cha. Muzyka przy jakiej tańczy się ten taniec jest połączeniem jazzu oraz z rytmów kubańskich. Cha-cha to taniec podobny do rumby, jednak tańczy się go szybciej i nie ma w nim już aż tyle miłości i namiętności. W jego skład wchodzi nie tylko dwadzieścia podstawowych figur, ale także wiele innych dodatkowych wariackich kroków. Jest on bardzo energicznym i spontanicznym tańcem, w którym potrzeba bardzo silnej pracy nóg i bioder.

Rumba

Saturday, February 6th, 2010

Często słyszymy o wielu rodzajach tańców, jednak nie zawsze możemy sobie przypomnieć na czym one tak naprawdę polegały. Tak więc rumba to bardzo romantyczny taniec. Przepełniony jest on przede wszystkim miłością. W każdym kroku czy geście zauważyć można dużo uczuć oraz erotyzmu. To zmysłowy taniec, który bardzo działa na naszą wyobraźnię. Wywodzi się on z Kuby i jest przepięknym latynoamerykańskim tańcem towarzyskim. Często ludzie nazywają go nie rumbą, lecz tańcem namiętności lub tańcem miłości. Każdy z nas kto go ogląda lub tańczy sam może to przyznać. Jednak to nie jest taki zwykły taniec, zazwyczaj opowiada on jakąś historię. Tematem jest, jak można się domyślić miłość, a raczej to, w jaki sposób kobieta przy pomocy swoich wdzięków stara się uwieść mężczyznę. Uwodzi go i kokietuje jak tylko się da a przy tym jest odważna i zmysłowa. Robi to po to, aby w pewien sposób go zniewolić i móc nad nim zapanować. To kobieta w tym tańcu powinna odgrywać główną rolę. Mężczyzna natomiast powinien być na drugim planie. Nie może on jako pierwszy podejmować inicjatywy i nie może dominować nad swoją partnerką. Wielu znawców tańca nieraz uważa, że to właśnie rumba zatańczona poprawnie jest wręcz przedstawieniem teatralnym.

Hip – hop

Saturday, February 6th, 2010

Jednym z rodzajów tańca jest hip-hop. Zresztą, kto z nas nie widział nieraz na ulicy różnych ludzi kręcących się na głowie, czy rękach? Prawie każdy z nas zwrócił uwagę na to, co oni robią. Ludzie Ci tańczyli, jednak wykonywali to w inny sposób. Ponieważ stylów tańca jest bardzo dużo, możemy się z spotkać z różnymi sposobami ich wykonywania. Hip-hop to taniec, który wywodzi się z Nowego Jorku. Dokładnie mówiąc w jednej z jego dzielnic zwanej Bronxem. Osoby, które tańczą przy takim rodzaju muzyki są nieraz kojarzone bardzo negatywne, chociaż tak naprawdę nie ma do tego powodów. Jednak dzieje się tak, ponieważ ich styl jest bardzo charakterystyczny. Noszą oni szerokie bluzy, sportowe obuwie a spodnie są opuszczone w kroku. Nieraz mają także czapki z daszkiem. Ich język nie zawsze jest taki jak powinien. Często używają też slangu, który nie wszystkim przypadł do gustu. Jednak mimo tego tańczą oni hip-hop i całkowicie się mu oddają. Jednym z ważnych elementów hip-hopu jest rapowanie oraz breakdance. Każda z osób może tańczyć w inny sposób, a i tak będą oni reprezentować jeden styl. Hip – hop jest tańcem bardzo szybkim i ruchliwym. Dlatego też, osoby, które lubią taki rodzaj muzyki i tańca powinny spróbować swoich sił.

Taniec

Saturday, February 6th, 2010

Kto z nas nie był na jakimś balu czy przyjęciu? Kto nie tańczył i nie bawił się przy doskonałej muzyce? Tak więc taniec to nieodłączna rzecz na niejednej prywatce, czy imprezie. Towarzyszy nam już od najdawniejszych czasów i ciągle trwa w naszej kulturze. Taniec bardzo korzystnie wpływa na nasze zdrowie, ale i także na samopoczucie. Podstawowym elementem w tańcu jest natomiast ruch. To on jest najważniejszy i może być on szybki lub wolny, w zależności od rodzaju muzyki. Wiele osób, które zaczęły tańczyć zawodowo nie przestały i nie mają nawet takiego zamiaru. Jest on bardzo wciągający i każdy kto zacznie tańczyć na pewno sam się o tym przekona. Jednak nie zawsze mamy czas na uczęszczanie na lekcje tańca, czy baletu. Tak więc zostawiamy to wszystko, bez żadnych większych zmian. Jednak powinniśmy pamiętać, ze taniec pozwala się zrelaksować i odprężyć. Znajomością różnych stylów tanecznych moglibyśmy się pochwalić nie tylko na prywatkach, ale też na różnych ważnych przyjęciach, czy weselach. Istnieje wiele różnych styli tanecznych, gdyż w ostatnich czasach bardzo się on rozpowszechnił i udoskonalił. Tak więc każdy z nas z pewnością znalazłby styl, który mu najbardziej odpowiada.